Workshop leven met een beperking

Op donderdag 6 juni presenteerde TTV Smash’73/YOB een unieke workshop “Leven en sporten met een beperking”.  Twee tafeltennistoppers Ronald Vijverberg  en Nico Blok hebben een beperking en kwamen speciaal voor deze workshop naar Uden.

Het was een indrukwekkende avond geworden, die door ruim 20 leden en belangstellenden werd bezocht. Het was indrukwekkend om te horen hoe deze twee mensen met hun handicap hebben leren omgaan door deze te accepteren. In feite traden ze hiermee op als ambassadeur voor al die mensen die op de een of andere manier beperkingen hebben. Zij hebben ons ook duidelijk gemaakt dat zij het niet als een beperking willen zien, maar als een gewone menselijke eigenschap. Het is altijd beter om uit te vinden wat je allemaal wel kunt, dan teleurgesteld bij de pakken neer te zitten en je bezig te houden met dingen die je toch niet meer kunt. Tenslotte heeft iedereen wel een grens waardoor wat je zou willen doen op een of andere manier beperkt wordt. Iemand met twee linker handen die nog geen spijker in een plankje kan slaan schrijft misschien de mooiste boeken. De titel van de workshop: “Leven en sporten met een beperking” is in dat opzicht dan ook niet helemaal correct. De angst voor het, laten we zeggen “onbekende” roept bij veel mensen de neiging op om het onbekende in een hokje te plaatsen en dat is het laatste waar deze mensen behoefte aan hebben.

Na het “gesprek” was het tijd voor de demonstratie, en wat voor een. Eerst werden verschillende speelstijlen voorgedaan, op een manier waar we allemaal een puntje aan kunnen zuigen. Daarna werd door Ronald een demonstratie “serveren” gegeven waar elke tegenstander zijn tanden op stuk kon bijten. Toen werd door Nico met zoveel mogelijk deelnemers een carrousel gevormd waarbij iedere deelnemer mocht proberen hem te passeren. Vanaf de zijkant gezien was het bijzonder om te zien met welk gemak Nico al die slagen kon pareren.

Alles bij elkaar was het een buitengewone avond.

Na afloop van de demonstratie hebben we met een klein groepje nog wat met Nico en  Ronald nagepraat. Het is ofschoon het een beetje twee gezichten heeft, prachtig dat er Paralympics zijn. Aan de ene kant door de mogelijkheden die sporters met beperkingen hebben om hun sport op hoog nivo te bedrijven, Nico als Ronald waren blij dat hun sport ze over de hele wereld heeft gebracht,  aan de andere kant worden ze hiermee toch ook weer in een hokje geplaatst. Jammer is dat de mate waarop de media aan de Paralympics aandacht geven nog steeds zo bedroevend laag is. Er is, al is het langzaam, sprake is van een geleidelijke verbetering, waardoor er in het algemeen meer begrip ontstaat bij het grote publiek. De positieve opstelling van deze twee sportieve giganten, hun houding, workshops en demonstraties bij verenigingen en op scholen leveren hieraan een positieve bijdrage, waar ze met recht trots op mogen zijn.